چه زیبا خالقی دارم
بدون لطف او، تنهای تنهایم.
تو آیا هیچ می دانی خدایم کیست؟
چنان با من به گرمی او سخن گوید، که گویی جز من او را بند ه ای در این زمین و آسمانها نیست،
هزاران شرم از آن دارم ،
چنان با او به سردی راز می گویم که گویی من جز او یکصد خدا دارم
چه بخشنده خدای عاشقی دارم که می خواند مرا،
با آن که می داند گنهکارم.
ای کودک مسلمان
کتابت هست قرآن
هر روز وشب را بخوان
درس حيات و دين است
چشمه ی روشن اين است
خواهی که زنده باشی
قرآن بخوان عزيزم
تا از کژی جدا شی
مثل چراغ پر نور
راهنمای ما شی
خدايا ای خالق زيبای من
ای مهربان من که به من و امثال من چشمان پاک و دل پاک داده ای
کمکمان کن تا وقتی که بزرگ شديم مواظب چشم و دلمان باشيم
وآنها را همانطور که به ما پاک امانت داده ای پاک نگه داريم.
خدايا هزاران هزار مرتبه شکرت
همرنگ جماعت نشو
دینت را حفظ کن.
عقابی بر بلندای کوه بلندی لانه
داشت که چهار تخم گذاشته بود .یک روز زلزله ای
کوه را به لرزه در آورد و باعث شد که یکی از تخم ها از دامنه کوه به پایین
بلغزد.
بر حسب اتفاق آن تخم به مزرعه ای رسید که پر از مرغ و خروس
بود. این تخم در میان سایر تخمها قرار گرفت.یک روز تخم شکست و جوجه عقاب از آن بیرون آمد. جوجه
عقاب مانند سایر جوجه ها پرورش یافت و طولی نکشید که جوجه عقاب باور کرد که
چیزی جز یک جوجه خروس نیست. او زندگی و خانواده اش را دوست داشت اما چیزی
از درون او فریاد می زد که تو بیش از این هستی. تا این که یک روز که داشت
در مزرعه بازی می کرد متوجه چند عقاب شد که در آسمان اوج می گرفتند و پرواز
می کردند. عقاب آهی کشید و گفت: ای کاش من هم می توانستم مانند آنها پرواز
کنم.
مرغ و خروس ها شروع کردند به خندیدن و گفتند: تو خروسی و یک
خروس هرگز نمی تواند بپرد. اما عقاب همچنان به خانواده واقعی اش که در
آسمان پرواز می کردند خیره شده بود و در آرزوی پرواز به سر می برد. اما هر
موقع که عقاب از رویایش سخن می گفت به او می گفتند که رویای تو به حقیقت
نمی پیوندد و عقاب هم کم کم باور کرد.
تا این که یک روز روباهی به مزرعه حمله کرد همه مرغ و خروس ها از ترس به این طرف و آن طرف می پریدند و جیغ می زدند ولی عقاب که کمی بزرگتر شده بود با شجاعت در برابر روباه ایستاد و با آن جنگيد و سرانجام با چنگال های تیزش روباه را کشت و شروع به خوردن لاشه اش کرد. مرغ ها و خروس ها با تعجب دور او جمع شدند و او را تشویق کردند.عقاب بعد از آن روحیه پرواز داشت بالهایش را برهم زد و به سوی آسمان اوج گرفت. این بار مرغ و خروس ها باورشان شد که او عقاب است و از حرفها و تمسخرهایشان پشیمان شدند.
تو همانی که می اندیشی، هرگاه به این اندیشیدی که تو یک عقابی، پس به دنبال رویاهایت برو و آن را به واقعیت تبدیل کن، و به یاوه گویی های مرغ و خروس های اطرافت فکر نکن.
1- فرشی التراب یضمنی و هو غطائی
- خاک بسترم است در آغوشم گرفته و لفاف اکنون من است.
Dust is my bed ,embraces me and its my cover now
حجاب کودک و نوجوان
حجاب جوان باايمان
همه زيباست ای مسلمان
قدر اين نعمت الهی را بدان
اگر مردی اگر زن
اگر کودک اگر پير
حجابت هست زيبا
برای مرد مومن
حجابش حفظ دين است
نگاهش رو به زمين است
حجاب زن حيايش
حفاظت از وفايش
پله پله تا ملاقات خدا
گامهايم سست و لرزان
دل هراسان
دست هايم در گريبان
لحظه ها را می شمارم
گاه خندان گاه گريان
مانده ام در اوج حيران
روز و شب در انتظار
تا بر آيد وقت ديدار
الله نور
نور علی النور
نور السماوات
نور علی الأرض
الله نور
و الأرض تحيا بنور الإله
و کل نور يأتي من الله
نرجو من الله
نوراً کبيراً يمحو الظلمات من عالمنا
خدايا باران رحمتت را بر ما ببار
اين قلب خسته ما
محتاج رحمت توست
همچون کوير بی آب
چشمش به جوشش توست
رحمی بکن خدايا
تنها شدم غريبم
با لطف تو زنده ام
با نور تو می روم
باران رحمتت را
من منتظر نشستم
هنا قلبی
تعالوا يا احبائی
هنا قلبی
هنا حبّي
هنا محبوب أحبابي
تعالوا لحظة ننظر بمنظاري
هنا قلبی
هذا هو الربيع
تسرّب الوجود
فی عالم الأموات
وأنعش الحياة
فی الأرض و الجماد
يا حسرة لمن
نام عن الربیع
فی هذه الحقول
قوموا إلی السجود
لخالق الأزهار
یا أیها الصغار
یا أیها الکبار
الربّ فی انتظار...
قصائدی جفّت
وامتلأت الأرض بحشاياها
قصائدی کأوراق الخريف
احترقت برياح الحب العفيف
قصائدی أحبتی
ولکن فقدتهم فی الطريق
وأبحث عنهم دون جدوی
قصائدی مضت و اندرست بأيدي الزمن...
يكى در پيش شیخی از فقر خود شكايت مى كرد و سخت مى ناليد.
شیخ گفت: خواهى كه ده هزار درهم داشته باشى و چشم نداشته باشى؟ گفت: البته كه نه. دو چشم خود را با همه دنيا عوض نمى كنم.
گفت: عقلت را با ده هزار درهم معاوضه مى كنى؟ گفت: نه.
گفت: گوش ودست و پاى خود را چطور؟ گفت: هرگز.
گفت:
پس هم اكنون خداوند، صدها هزار درهم در دامان تو گذاشته است, باز شكايت
دارى و گله مى كنى؟! بلكه تو حاضر نخواهى بود كه حال خويش را با حال بسيارى
از مردمان عوض كنى و خود را خوشبخت تر از بسيارى از انسان هاى اطراف خود
مى بينى, پس آنچه تو را داده اند، بسى بيشتر از آن است كه ديگران را داده
اند و تو هنوز شكر اين همه را به جاى نياورده، خواهان نعمت بيشترى هستى.
امام محمد غزالی، كيمياى سعادت، ج 2، ص ۳۸۰
حجاب را همه دوست دارند حتی بچه ها
بیایید بچه ها را از بچگی با حجاب آشنا کنیم
ولی اجبار نباشد چون که فطرت انسان اجبار را نمی پسندد
اما فطرت انسان حجاب را دوست دارد
ای خدا دلم گرفته
از تو آرامش و از من غم و غصه
همچنان بیمار و زارم
دل به دیدار تو دارم
بی قرارم شرمسارم
دست خالی
دل مجروح
فکر و اندوه
من تمام درد و رنجم
با چه رويی پيش آیم
چاره ای جز این ندارم
همه را ببخش خدایم
فقط این را بلدم
دوستت دارم مهربانم
خواهر باحجابم
گامهایت را می ستایم
هر قدم که می گذاری
تیر زهر است برچشم ابلیس
خواهرم
گامهایت بردبار
راه خوبت همواره هموار
چادرت فخر و ایثار
آفرین بر این متانت
کور بادا دشمنانت
نور باشد سر به پایت
تقديم به همه همکلاسی های خوبم
تو کلاس درس خدا :
اونیکه نا شکری می کنه، رد میشه...
اونیکه ناله می کنه ، تجدید میشه...
اونیکه که صبر می کنه ، قبول میشه...
ولی اونیکه شکر می کنه ، شاگرد ممتاز میشه.
دعا می کنم همیشه شاگرد ممتاز خدا باشی و دعا کن،
من هم همکلاسی تو باشم.
به نام الله
